akan zaman

  "dursun dedik önce zaman

  akreple yelkovanı birleştirdik

  mevsimler birbirine sokulsun

  daha bir yakın olsun ilkbahar yaz sonbahar kış

  ayları birbirine çektik

  geçmesin haziran temmuz ağustos

  çünkü önce zaman hareket ediyordu.

  gözyaşları ikiye ayrılıyordu

  önce ağlıyorduk kavuşmak için

  sonra unutmak için

  gözyaşlarını da birleştirdik

  nehirlerin önüne barajlar çektik

  su, zaman gibi akıyordu dursa bile bir bardakta

  bir bardak suya dalıp gitmek çok uzaklara gitmektir

  öyle derindir sürahiler.

  beklesin dursun ağaçlar gibi adımlarımız

  hareket edince ayrılan ne varsa.

  gündüz ve gecenin birbirini kovalamadığı bir yer mesela.

  dursundu kolların boynumda

  keserin tahtaya çaktığı bir çivi gibi sımsıkı yerli yerinde.

  kapılar da açılmasın artık

  açılacaksa birbirimize açılsın.

  köşeyi dönmeler dursun

  hep sağa dönsün bütün sokaklar illa hareket edeceksek

  aynı yere dönmek için.

  ne varsa diyorum hareket eden

  otobüsler, trenler, vapurlar ve ayaklar.

  öyle bir durmak ki birbirine sokulsun ayrılan ne varsa

  kötü sözler dursun ininde

  tokatlar dursun ellerinde

  küfürlü parmaklar yerinde

  pencerede güneş

  göğsümüzde ateş

  pencereden baktığımız kuşlar havada

  sigarası dudağında hiç bitmeden duran adamlar gibi.

  her şey ama her şey

  akrep, yelkovan, su, mevsimler, aylar, gözyaşları, kolların, 

  kapılar, köşeler, otobüsler, vapurlar, tramvaylar, 

  adımlar, kelimeler, tokatlar, küfürler,

  güneş, ateş, kuşlar ve sigaralar

  durmadı.

  hareket etti ve en iyi bildikleri şeyi yaptılar

  ayrıldılar.

  hareket eden ne varsa ayrılıyordu

  biz de tabutlarda bekleyip durmayı yeğledik."